Szkoły imienia E. Kwiatkowskiego
Eugeniusz Kwiatkowski urodził się 30 grudnia 1888 r. w Krakowie.
Po ukończeniu gimnazjum studiował chemię w Politechnice Lwowskiej i w uniwersytecie
w Monachium. Jako student należał do niepodległościowej organizacji "Zarzewie".
W czasie I wojny światowej służył w Legionach i walczył o niepodległość w konspiracyjnej
Polskiej Organizacji Wojskowej. Od 1918 do 1920 r. był chorążym w sekcji chemicznej
w Wojsku Polskim. W 1921 r. został wykładowcą na Wydziale Chemicznym Politechniki
Warszawskiej, a w dwa lata później objął dyrekcję techniczną Fabryki Związków Azotowych
w Chorzowie.
Karierę ministerialną rozpoczął po zamachu majowym, kiedy to kierując resortem przemysłu
i handlu dokończył budowę portu w Gdyni. Do roku 1930 zrealizował kilka dużych
inwestycji, m.in. budując fabrykę związków azotowych w Mościcach pod Tarnowem. Łączył
w sobie cechy działacza gospodarczego i męża stanu, wyróżniał się erudycją i bogatą
osobowością. W latach 1928-30 był posłem na sejm z listy BBWR. Śmiałe, antykonformistyczne
poglądy, tendencje liberalne manifestowane wobec opozycji antysanacyjnej spowodowały nieobecność
Kwiatkowskiego w rządzie w latach 1930-1935. W tym czasie był naczelnym dyrektorem fabryki
w Mościcach.
W październiku 1935 r. Eugeniusz Kwiatkowski został wicepremierem i ministrem skarbu
w rządzie Mariana Zyndrama-Kościałkowskiego. Jako wicepremier był odpowiedzialny za całą
gospodarkę polską. Z jego inicjatywy rozpoczęto budowę Centralnego Okręgu Przemysłowego,
którą przerwał wybuch II wojny światowej.
18 września 1939 roku E. Kwiatkowski był zmuszony przekroczyć granicę z Rumunią, gdzie
został internowany.
W 1945 r. zdecydował się na powrót do kraju i objęcie stanowiska kierownika Delegatury Rządu
ds. Odbudowy Wybrzeża. Pracował w Gdańsku, Elblągu, Szczecinie, był również
przewodniczącym Komisji Planu Rozbudowy Trójmiasta.
Po rozwiązaniu w styczniu 1948 r. Delegatury ds. Wybrzeża stopniowo był odsuwany od
działalności państwowej. Przeniósł się wówczas do Krakowa i poświęcił pracy naukowej:
wykładał historię gospodarczą świata w Wyższej Szkole Handlu Morskiego w Gdyni
i w Uniwersytecie Jagiellońskim. Był członkiem licznych towarzystw naukowych, współpracował
z czasopismami fachowymi i Tygodnikiem Powszechnym. W 1973 r. jeszcze raz sięgnięto do jego
olbrzymiej wiedzy dotyczącej gospodarki morskiej, poproszono go o konsultację planu budowy
Portu Północnego.
W 1974 r. został doktorem h.c. Uniwersytetu Gdańskiego.
Jest autorem wielu prac, m.in. "Dysproporcje. Rzecz o Polsce przeszłej i obecnej",
"Zarys dziejów gospodarczych świata", "Polska i jej morze", "Nowoczesna chemia przemysłowa".
Zmarł w Krakowie 22 sierpnia 1974 r. Na miejsce wiecznego spoczynku na Cmentarzu
Rakowickim odprowadził go ówczesny kardynał Karol Wojtyła.
Imię tego wybitnego ekonomisty i męża stanu nosi w Krakowie Zespół Szkół Ekonomicznych nr 3,
a także ulica na os. Zarzecze w Bronowicach Nowych.
Akademia Ekonomiczna przyznaje co roku nagrodę im. Eugeniusza Kwiatkowskiego za publikacje
ekonomiczne.
|